1. Openingslied: Hakken Stenen De Steenhouwers hakken stenen. Elke dag weer. Ze zingen: Wie verlost ons van die stenen, wie oh wie kent onze dromen, haal ons weg van deze rotsen, rotsen in Japan. En dan verschijnt Mevrouw Zes. Ze zingt: Honderduizend mensen doen aan dromerij, en met al hun wensen komen ze bij mij. Beluister fragment 2. Heerlijk om te barsten van het geld Mevrouw Zes heeft haar eerste klus geklaard. De steenhouwers zijn weg van hun rots, zijn poepierijk en liggen op het strand, zingend: Op je kont in een ligstoel, met wat knabbeltjes erbij, in september en december en in mei. We leggen onze centen voor het goede doel opzij, en die goede doelen, dat zijn wij. Beluister fragment 3. Bakken met ijs Nog altijd op het strand, moet er natuurlijk ook een heel groot ijsje worden gegeten, de dubbel-super-choco-magnum-de luxe-xxl met nootjes. Maar in het loflied op de ijsjes klinkt ook de echo van moeders. Ze zingen: Kindje, kindje eet toch es komkommer, kindje, kindje eet toch es wat sla, zonder vitamine word je dommer, luister toch es naar je pa en ma. Maar het refrein gaat aan al die correcte ouderadviezen voorbij: Ik houd van bakkan met ijs, van zakken met ijs, van punten en van bekers en van wafels met ijs. Ik houd van toetjes met ijs, ik hou van hoedjes met ijs, ik ben dol op van die hele volle bollen met ijs. Beluister fragment 4. Onder onder onder De steenhouwers zijn intussen koningen van Onderdanie. Maar de burgers hebben al gauw door dat ze van die koningen niet veel zinnigs te verwachten hebben. In hun onderdaanse carnavalskraker zingen ze: Wij doen liever zonder, want een koning geeft gedonder. Wij zijn liever onder, wij zijn liever onder, wij zijn liever onder, onder, onder, onder ons. Beluister fragment 5. Spiegels Na een spel met het publiek, komt de ster van Onderdanie een prachtige, gevoelige solo zingen. Willeke zingt: Soms zie ik in een winkelruit mezelf naast me lopen, en denk: wat doet dat meisje daar, waar komt dat kind vandaan. Hoe komt het dat ze hier is, en niet ergens in de tropen. En dat er in die winkelruit geen kind staat uit Iran. Beluister fragment | | 6. Donker op aarde De pauze van de musical is voorbij en op het toneel staat een verzameling zonnen. Ze beschijnen de aarde en zijn machtiger dan koningen. Vandaar dat de steenhouwers, met hulp van mevrouw Zes, intussen hoog aan de hemel staan. Ze zingen: Ja, de zon kan wat hij wil verbranden, de koningen van alle landen. De zon die is krachtig, de zon die is machtig, nee zonder de zon kun je niet. Beluister fragment 7. De wolken Intussen zijn de steenhouwers weer wat wijzer over wie of wat het machtigst is op aarde. Wolkenkleding past ze ook. Ze zingen: Wij zijn de wolken, de wolken, de grijze, grijze wolken. We helpen hele volken van de regen in de drup. De wolken, de wolken, de grijze, grijze wolken. Dus als je van de wolken houdt, kom bij de club. Beluister fragment 8. Papapapapapagaai Als ze verzeild raken in een schoolklas, om te leren wolk te zijn, gaat het al gauw over hun kleding. Ze willen in die klas allemaal Wikes en Wevis. En apen elkaar allemaal na. Daarover zingen ze: Stel dat ik mocht kopen in een winkel wat ik wou, dan kocht ik net zo'n broek als die van jou. Heerlijk met een honderdje of 20 aan de sjouw. En terug op net zo'n fiets als die van jou. Een lied met een refrein dat je niet meer los laat. En met mooie tweestemmigheid als het lukt Beluister fragment 9. Je moet wat worden We naderen het einde van het verhaal. De steenhouwers staan voor hun laatste keuze. Er komt een koor op dat vol van vertrouwen over hun egen toekomst zingt. Maar er is ook een twijfelaar. Hij zingt; Je moet verand'ren, je moet verand'ren, want het is nog niet genoeg om kind te zijn. 'k Wil niet verand'ren, 'k wil niet verand'ren, ik heb eigenlijk genoeg aan zonneschijn. Maar 'k moet verand'ren. Beluister fragment 10. 'k Was erbij Een slotlied met tempo en ontroering. De klas kijkt terug op de schooltijd en bedankt alle leerkrachten in een gevoelig slotgedeelte, begeleid door dia's van leerkrachten. Een onvergetelijk slot. Ze eindigen met: Dag speelkwartier, dag plein, dag allerlaatste lied. Dag school, we gaan verder, vergeten doen w'je niet. 'k Was erbij, 'k Was erbij, 'k Was erbij. 'k Was erbij. Beluister fragment |
